صفحه نخست

[heading heading_style=”divider-sm”] کتاب روز[/heading]
  • معرفی کتاب «حلزون‌های خانه به دوش»

    «جرأت»، «منطق» و «استدلال»، سه ضلع مثلثِ نقدهای سازنده، روشنگر و کوبنده آوینی‌ بود؛ همان‌هایی که خوب می‌دانست کِی، کجا و چرا باید روی کاغذها بیاوردشان تا مطبوعاتِ زمانه‌اش بی در و پیکر نمانَد. شاید همه ما آوینی را به مستندها و مجموعه کتاب‌هایش از نشر واحه بشناسیم؛ از معروف‌ترین‌شان که «روایت فتح» و «فتح خون» است تا «مبانی توسعه و تمدن غرب»، «رستاخیز جان»، «آینه‌ی جادو»، «نسیم حیات» و «حلزون‌های خانه به دوش»، اما بیشترِ حجم وسیع این مجموعه‌ی دوازده جلدیِ کتاب‌های شهید، به جز دو جلد، مقالاتی است که آوینی برای مطبوعات نوشته و از او، خبرنگاری پرکار، جدی و دقیق ساخته که نسبت به داده‌های زمانه‌اش بی‌تفاوت نیست.   یکی از مهم‌ترینِ این کتاب‌ها، «حلزون‌های خانه به دوش» است. پُر از نقدهایی که کلمه به کلمه و خط به خط‌ و پاراگراف به پاراگراف‌اش، به مثابه کتابی برای آموزش نقادی است بی‌آنکه حرفِ مستقیمی از آموزش زده شده باشد. کتابی که در ۱۴۶ صفحه به خوبی یاد می‌دهد که چطور نقد کرد و در عین حال، موثر بود و محترمانه و‌ موقرانه، نسبت به اتفاقات زمانه واکنش نشان داد.   در این کتاب، مجموعه‌ای از مقالات آوینی در پاسخ به شبهه‌سازی‌های روشن‌فکرانِ غرب‌زده‌ی ایرانی در مواجهه با انقلاب نوپای اسلامی جمع‌آوری شده که شهید، آن‌ها را طی سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۶۹ و در ماهنامه سوره به چاپ رسانده. مقاله‌هایی که مرور عناوین‌شان، از جمله «وقتی روشن‌فکران وارث انقلاب می‌شوند»، «از مایکل جکسون تا شهرنوش پارسی‌پور»، «ژورنالیسم حرفه‌ای» و «تجدد یا تحجر» به خوبی نشان‌دهنده این است که آوینی، یک تنه و یک نفس، در برابر چه هجمه‌های فرهنگی‌ای ایستادگی می‌کرده است.   آوینی در بخشی از مقاله «کدام عرفان؟» که در ابتدای کتاب حلزون‌های خانه به دوش آمده، در نقد روشن‌فکرانی که تا جنگ بود سرشان را مثل کبک در برف فرو برده بودند و پس از جنگ، با ادعای عرفان، سر بر آوردند، نوشته بود: «این کدام عرفان است که فقط با خرامیدنی کبک‌وار و غمزه‌های بصری و کرشمه‌های روشن‌فکرمآبانه و مختصری ریای […]

[heading heading_style=”style-1″]کتاب[/heading]
[heading heading_style=”style-1″]اقتصاد مقاومتی[/heading]

 

اقتصاد مقاومتی یک مجموعه است؛ این مجموعه اگر فقط در زیر نام اقتصاد مقاومتی مورد توجّه قرار بگیرد، ممکن است چندان منشأ اثر نباشد؛ من علاج را در این می‌بینم که این مجموعه را به نقاط مهم تقسیم کنیم و برای هر نقطه‌ی کلیدی و مهمی یک فصلی از زمان را قرار بدهیم، و از مسؤولین و افراد شاخص و از آحاد مردم بخواهیم که همه‌ی همّت خود را بر روی آن نقاط کلیدی متمرکز کنند؛ به نظر من، علاج در این است که این نقطه‌ی کلیدی را امسال درست شناسایی کنیم. به اعتقاد من این نقطه‌ی کلیدی، عبارت است از تولید، تولید داخلی، و اشتغال و عمدتاً اشتغال جوانان؛

 

[heading heading_style=”style-1″]صوت[/heading]
[heading heading_style=”divider-sm”]صوت ویژه[/heading]



[heading heading_style=”divider-sm”]کتاب الکترونیکی سه بعدی[/heading]
پا برهنه در وادی مقدس
[heading heading_style=”style-1″]گالری ویدئو[/heading]
[heading heading_style=”divider-sm”]وضعیت سایت کتابخانه[/heading]

روند پیشرفت سایت کتابخانه

محتوا
زیرساخت
طراحی ظاهری
[heading heading_style=”style-1″]برگزیده ها[/heading]